Gelijktijdige tewerkstelling in meerdere lidstaten van de EU

Wanneer werknemers in meerdere lidstaten van de Europese Unie werken, kan met de zogenaamde “Split-Salary”-techniek, onder bepaalde voorwaarden, dit samenwerkingspatroon op fiscaal en sociaal gebied optimaal georganiseerd worden.

Deze bijdrage heeft betrekking op de sociaalrechtelijke aspecten van de Split-Salary.

In tegenstelling tot de detachering van werknemers, die van tijdelijke aard is, is de gelijktijdige tewerkstelling niet beperkt in de tijd.

Om te weten in welke Lidstaat de werknemer zijn sociale zekerheidsbijdragen moet betalen, worden 3 elementen in acht genomen:

-    De woonplaats van de werknemer;
-    De tewerkstelling in elk van de Lidstaten (substantiële activiteit)
-    Verricht de werknemer wel of niet werkzaamheden voor meerdere werkgevers die in verschillende Lidstaten gevestigd zijn?

Het basisprincipe is dat de werknemer steeds onderworpen is aan de sociale wetgeving van zijn woonland. 

Als uitzondering geldt wel dat indien de werknemer geen “substantieel gedeelte” van zijn werkzaamheden in zijn woonland verricht, hij daar niet aan de sociale wetgeving onderworpen is. Onder “substantieel gedeelte” wordt begrepen dat de werknemer minstens 25% van zijn arbeidstijd in zijn woonland moet presteren en daar minstens 25% van zijn loon moet ontvangen. 

Laat ons als voorbeeld een werknemer nemen die in België woont en voor een in Duitsland gevestigde onderneming werkt. De persoon in kwestie presteert 15% van zijn tijd in België, 40% in Duitsland en 45% in Spanje. Aangezien het feit dat zijn activiteit in België slechts 15% bedraagt, zal hij aan de Duitse sociale zekerheid onderworpen zijn, omdat de hoofdzetel van zijn werkgever daar gevestigd is.

Dit zou ook het geval zijn geweest indien hij helemaal geen activiteit had in Duitsland. Voorbeeld: 20% in België en 80% in Frankrijk. In dit geval zou de werknemer nog steeds aan de Duitse sociale zekerheid onderworpen zijn (want de onderneming is in Duitsland gevestigd), ook al werkt hij niet in Duitsland.

Administratieve formaliteiten:

1.    De arbeidsovereenkomst:

Er zijn twee mogelijke alternatieven: a) ofwel een arbeidsovereenkomst voor deeltijdse arbeid met elk van de ondernemingen, b) ofwel een gegroepeerde overeenkomst die de prestaties van alle betrokken ondernemingen inhoudt.

2.    A1-Formulier:

De werknemer die werkzaamheden verricht in meerdere Lidstaten van de EU, moet de bevoegde instellingen in zijn woonland daarvan verwittigen, zelfs indien hij daar helemaal geen werkactiviteiten heeft.

De bevoegde instantie van het woonland zal de bevoegde organen van elk van de Lidstaten waar de werknemer werkzaamheden verricht, in kennis stellen.

Tenslotte zal de werknemer een voorlopig of definitief A1-formulier ontvangen.

Samenvatting

In de tabel hieronder vindt u een overzicht  van de toepassing van de verschillende socialezekerheidsstelsels voor werknemers die zich binnen de EU verplaatsen:

Aarzel niet om voor meer informatie contact op te nemen met een van onze specialisten via contact.accountancy.be@fiducial.net